Stroje karnawałowe

Nazajutrz powiada do ojca, że mu żabka zginęła i że idzie we świat jej szukać. I poszedł. Chodził i chodził, aż napotkał lwa. Celuje do niego z flinty, a lew powiada: - Królewiczu, nie strzelaj do mnie, będę ci potrzebny w przygodzie. Potem także i niedźwiedzia spotkał, i to samo od niego usłyszał. Po niedźwiedziu charta spotkał, a po charcie kruka i wszystkim darował życie. Wszystkie te zwierzęta przystały do niego i szły za nim aż do granicy.

Od razu po pierwszym huku schwytał wodza Szoszonów, aby uniemożliwić mu ucieczkę. Po chwili jednak musiał puścić Mokasyna chcąc uniknąć niebezpiecznego strumienia. Wpadł przy tym na Grubego Jemmy’ego, który runął i trzymając się kurczowo Old Shatterhanda pociągnął go za sobą. Ciężki Mokasyn ze strachu nie myślał nawet o ucieczce. Wkrótce jednak zorientował się, że właśnie nadarza się okazja. Wydając zwycięski okrzyk pobiegł ku dolinie.

Niemal w tym samym stroje karnawałowe zerwał się Robert i skierował swą strzelbę w zupełnie innym kierunku. Strzał jego huknął równocześnie ze strzałem myśliwego, tak, że można było mieć wrażenie, że to jeden strzał. — Mam go! — krzyknął Kurt i skoczył ku zwierzęciu, które ustrzelił, lecz już przy drugim kroku stanął przestraszony. — Do pioruna, co to jest? — zaklął. — To nasz Leśnik! — odpowiedział jeden z gajowych. — Na Boga, to Leśnik! Zastrzeliłem Leśnika! To już nie jest strzał psi, lecz prawdziwie świński! Coś podobnego jeszcze mi się w życiu nie zdarzyło. sprzęgło punto Idealistka niezwruszona spokojnie oznajmia kolorowe kaloryfery.